Alfabet

Zoek een boek met de letter ...

Een feestelijke finale

In de ontzettend spannende Brabantse finale viel de uiteindelijke winnaar Boris op door de keuze van zijn fragment en de manier waarop hij dat voorlas: vol gevoel las hij voor uit De boogschutter van Hirado (van Rob Ruggenberg), over de eerste ontmoeting van Sakura en Reyer, en over hun liefde op het eerste gezicht.

Waarom had hij juist dat boek gekozen, en waarom dat fragment? Vlak voor de landelijke finale vertelt hij dat hij het boek even daarvoor had gekregen en dat fragment had gekozen omdat alles er in zat; behalve het boogschieten dan.

Na de Brabantse finale was het feest op school, met taart en de schrijver Rob Ruggenberg in de klas, die getipt was door ‘een bron’ en toevallig in de buurt woont. Hij had heel boeiend verteld over zijn boeken.

Boris had een heel leuk vooruitzicht, want de directeur van zijn basisschool (St. Jozef in Geldrop), had beloofd dat als Boris zou winnen, hij met de hele klas op boogschietles mocht.

Die ochtend was hij met de trein gekomen, had hij kennis gemaakt met de andere kandidaten en hadden ze geoefend met het podium opkomen en afgaan en praten in de microfoon. Hij was wel een beetje zenuwachtig, gaf hij toe.

De finale van de Voorleeswedstrijd is altijd een feestje. Tijdens eerdere rondes zie je sommige dingen al wel, maar in de landelijke finale valt alles op zijn plaats:

  • supporters hebben allemaal een eigen vak
  • supporters hebben allemaal een eigen kleur T-shirt
  • iedereen heeft een yell ingestudeerd en er is tijd om die te laten horen
  • er is een goede presentator die het publiek soms laat gillen en dan weer helemaal stil krijgt
  • er is een geweldige act

Natuurlijk gingen er ook wel wat dingen mis. De wedstrijd begon chaotisch omdat de bussen van Flevoland, Gelderland, Limburg en Utrecht veel te laat kwamen. Daardoor begon alles ongeveer drie kwartier te laat. En Ronda is een prima zaal, maar kan toch niet tippen aan de grote zaal van TivoliVredenburg.

Het tempo van de middag was fijn. Steeds een kort stukje door presentator Jamai, dan vier voorlezers en tot slot een optreden van de band LollyPop, die er veel zin in had en de zaal helemaal meekreeg. Om wat tijd in te lopen waren hun optredens jammer genoeg wat aan de korte kant. Maar het hielp wel: aan het eind van de middag was de achterstand nog maar een klein half uur.

Na de tweede groep voorlezers waren de pabostudenten aan de beurt, die na elkaar een stuk voorlazen uit een boek dat ze pas die ochtend hadden gekregen: Ik kan nog steeds niet vliegen, van Anna Woltz. Dat betekende een hele tijd stil zijn, maar het is gelukkig een erg boeiend verhaal.

Er zat veel afwisseling in de boeken die door de basisschoolleerlingen voorgelezen werden: serieus, grappig, spannend, dramatisch, historisch, bekende titels van bekende schrijvers, minder bekende titels, recent, en al wat ouder (het oudste boek was uit 1978).

Wat opviel was dat heel veel stemmetjes gedaan werden. En dat sommige deelnemers uit de Brabantse finale, die uitgeschakeld waren door Boris, het hier waarschijnlijk goed gedaan zouden hebben.

Boris was als achtste aan de beurt. Zijn voorleesbeurt ging weer heel goed, al zag zijn moeder – die minstens zo nerveus was – wel wat foutjes: hij versprak zich een keer en ze vond dat de microfoon wat te hoog stond.

De supporters van Boris vielen op door een groot enthousiasme (ze konden nauwelijks stoppen met ‘Boris! Boris!’ roepen en ze hadden een goede yell ingestudeerd die ongetwijfeld bij de eerste drie was geëindigd als het een yellwedstrijd was geweest.

Na Boris vielen er nog twee voorlezers op: Meike uit Gelderland, die voorlas uit Wie niet weg is wordt gezien van Ida Vos, over twee zusjes die onderduiken in de Tweede Wereldoorlog. Meike bracht heel goed over hoe griezelig het kan zijn als de Duitsers een razzia houden en jij en je zusje verstopt zitten in een geheime ruimte achter een kast.

Na haar las Julie uit Zuid-Holland voor uit Krassen in het tafelblad, van Guus Kuijer. Dat is van zichzelf al een geniaal verhaal, maar Julie wist er nog iets extra’s aan te geven. Ook zij gebruikte een stemmetje, maar dat was functioneel: Robbie heeft in het verhaal net een beugel en praat daardoor een beetje raar. Julie’s vader kon er niet bij zijn, maar keek mee via Skype.

De iets te korte optredens van LollyPop werden in hun laatste optreden helemaal goed gemaakt. Ze kregen de hele zaal aan het dansen. Dat zorgde wel voor enige chaos op het podium en voor grote drukte voor het podium.

Duurde het optreden zo lang omdat de jury er niet uitkwam? Het zou best kunnen!

Uiteindelijk kwam de uitslag er toch. Eerst van de Pabo: Simone uit Utrecht was eerste, Denice uit Noord-Holland werd tweede en de derde plaats was voor Esther uit Zuid-Holland.

Tot slot kwam de uitslag van de basisscholen. De jury (de schrijvers Jan Paul Schutten, Thijs Goverde, Anna Woltz en presentatrice Saskia Weerstand) had heel duidelijk gekozen voor de echte voorlezers, en niet voor de stemmetjes. Meike uit Gelderland werd derde, Boris uit Noord-Brabant tweede en Julie uit Zuid-Holland mag zich het hele jaar Voorleeskampioen van Nederland noemen. Ook is ze een jaar lang kinderdirecteur van het Kinderboekenmuseum.

De Brabantse afvaardiging was erg trots op de mooie tweede plaats van Boris!

[Door omstandigheden staan hier niet zo veel foto's. Ik heb er meer, maar die komen pas over een paar weken.]

Alle artikelen in deze serie

  1. Inleiding
  2. De voorronde in groep 8b van De Bloemaert in Tilburg
  3. De winnaar van groep 8b
  4. De schoolfinale bij De Bloemaert
  5. De Reeshof-finale
  6. De Tilburgse finale
  7. De Brabantse halve finale
  8. De Brabantse finale
  9. De landelijke finale

Bekijk de reacties

Geen berichten

Geen berichten aangetroffen.

Laat een reactie achter